Maanwijzer
[Scroll down for Enshlish]
De Maanwijzer is een sculptuur die dag en nacht in de richting van de maan wijst, ook wanneer zij niet te zien is.
De maan, als motor van het getij, heeft haar invloed op grote delen van het Nederlandse landschap verloren toen eb en vloed verdwenen uit de wateren door bouwwerken als de Afsluitdijk en de Stormvloedkering. In het Waddengebied is zij echter nog altijd de sterkste vormer van het weidse landschap. De immense hoeveelheid water, zand en zeeleven die twee keer per dag langs de kust raast zorgt iedere dag weer voor het verplaatsen van geulen en hervormt daarmee iedere dag weer het Waddengebied.
Door te wijzen stel je jezelf in relatie tot datgeen waar je heen wijst. De Maanwijzer wijst dus niet alleen richting de maan, maar ook de andere kant op: terug naar ons. Wie zijn wij in relatie tot de maan, de aarde en de sterrenhemel? Welke invloed hebben wij op haar, en zij op ons en de dingen om ons heen, op het leven van anderen? De schaal van waar we heen wijzen staat in groot contrast tot de schaal van een mensenleven, zowel in afstand als in tijd. Door samen afstand te nemen kunnen we met een nieuwe blik kijken naar de dingen om ons heen en daardoor elkaar beter begrijpen.
Moon Pointer
The ‘Maanwijzer’ (Moon pointer) is a sculpture that points toward the moon day and night, even when it is not visible.
The moon, as the engine of the tides, lost its influence on large parts of the Dutch landscape when ebb and flow disappeared from the waters through structures like the Afsluitdijk and the Stormvloedkering in the Oosterschelde. In the Wadden area, however, it remains the strongest force shaping the vast landscape. The immense amount of water, sand, and sea life that rushes along the coast twice a day constantly shifts channels and reshapes the Wadden area anew each day.
By pointing, you place yourself in relationship to what you're pointing toward. The Moon Pointer thus points not only toward the moon, but also the other way: back at us. Who are we in relation to the moon, the earth, and the starry sky? What influence do we have on it, and it on us and the things around us, on the lives of others? The scale of what we point toward stands in stark contrast to the scale of a human life, both in distance and in time. By taking distance together, we can look at the things around us with fresh eyes and thereby better understand each other.